คนสองคน จากต่างที่ ต่างครอบครัว มาเจอกัน รู้จักกัน และรักกัน เห็นใจกัน นั่นคือสิ่งที่ดี แต่ อีกด้านหนึ่ง มันคือการที่เราต้องไตร่ตรองอย่างถึงที่สุดว่าพร้อมแล้วหรือไม่ ที่เราจะต้องยอมรับในตัวตนของกันและกัน ปรับตัวหากันและกัน เข้าใจซึ่งกันและกันอย่างแท้จริง บางทีการที่เราคิดว่าเราเข้าใจในทุกสิ่ง อาจเป็นความคิดที่ผิด เพราะความรู้สึกที่ดีๆ ที่มีให้กัน มันทำให้เรามองข้ามจุดด้อยบางจุดเหมือนคำว่า รักทำให้ตาบอด ตาบอดตรงนี้คือการมองไม่เห็นข้อบกพร่องและผลกระทบต่างๆ ที่จะตามมา

 

บางที การถอยออกเพื่อดูใจของกันและกัน อาจเป็นอีกหนทางแก้ไข เพราะว่ามันจะทำให้เราได้มีเวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้น ใส่ใจในรายละเอียดมากขึ้น และได้ใช้วิจารณญาณในการไตร่ตรองมากขึ้น

 

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเปิดเผยซึ่งกันและกัน เชื่อใจกันและกัน และ เสมอต้นเสมอปลาย เพราะคู่ที่อยู่ด้วยกันมานานและไปรอด ล้วนอาศัยคุณสมบัติเหล่านี้เสมอ แต่ปัญหาคือ ใจของเราจะบังคับให้เชื่อมั่นในกันและกันได้นานซักแค่ไหน