kathiez's profile·:*¨¨*:·.~♡~.·:*¨¨*:·.La...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 30 เพราะไม่เข้าใจ....!?!?!?"ความรักที่ไม่มีการให้ที่สม่ำเสมอ สักวันมันย่อมโรยราลง หากมันไม่จีรังก้อไม่อยากให้ใครต้องไปนั่งคาดหวังและเสียเวลาด้วยนะ การเดินออกมาหาจุดเริ่มต้นใหม่ น่าจะเป็นสิ่งที่ดีสำหรับทั้งสองฝ่าย ให้ได้เรียนรู้กับการพบเจอสิ่งใหม่ ๆ ที่ดีกว่าเดิม ทรมานกันต่อไป รันแต่จะทำให้เจ็บช้ำกันมากกว่าเนอะ "
By~เม็ดทราย "ยอมรับกับการตัดใจเสมอ
หากรักที่มีให้ ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น เราก็เพียงยิ้มรับให้ได้กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น มีหัวใจ มีความรู้สึก." By~Sweetmemory
เพื่อนๆเคยนั่งอ่าน หนังสือสักเล่มมั้ยค่ะ แรกๆเหมือนเราจะเรื่องราวภายในหนังสือ แต่พออ่านไปเรื่อย ... เริ่มคิดตาม และรู้สึกไม่เข้าใจในเรื่องราวมากขึ้น มากขึ้น แต่ก็ยังพยายามอ่านต่อไปเพราะคิดว่ายังไงซะเราก็อ่านมาถึงกลางเรื่องแล้ว ตอนจบมันจะเป็นอย่างไรนะ อยากรู้ .... พอเริ่มไม่เข้าใจมากขึ้น...........มากขึ้น...ก็คงต้องวางหนังสือลงชั่วครู่ เพื่อปรับใจว่าตกลงเราสนใจหนังสือเล่มนี้จริงๆ หรือเปล่า? หรือให้สายตาได้พัก ให้สมองได้พัก แล้วค่อยกลับมาอ่านหนังสืออีกครั้ง บางครั้งความคิดของคนอาจไม่ค่อยเหมือนกัน แต่นู๋เรเชื่อว่าบางความคิดอาจเป็นจุดเล็กของการแก้ปมปัญหาใหญ่ๆได้
ที่นู๋เรยกตัวอย่างวิธคิดแบบนี้มาเพื่อเปรียบเทียบการกระทำอะไรก็แล้วแต่ ที่เราทำแล้วรู้สึกเหนื่อยๆ ท้อๆ กับมัน วิธีที่ดีที่สุด คือการได้ผ่อนคลาย การได้พักกายและใจ โดยเฉพาะความรักที่มีความสัมพันธ์กันมานาน บางครั้งรักกันนาน ก็ทำให้ความหวานหายไป เพราะถูกเปลี่ยนเป็นความเคยชิน และหลังจากนี้ความรักสามารถกลายสภาพเป็นอะไรได้อีกเยอะแยะมากมาย แต่ท้ายสุดแล้ว ความรักก็ยังคือความรัก ของ "คนเพียงสองคนเท่านั้น"
และตัวแปรความรักนั้นก็คือ <<<~~ความแตกต่างของ “คนสองคน”~~>>>
แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง . . . ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก . . . ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างกัน ของ "คน" สอง "คน" อาจมีหลายครั้ง . . . ที่เรารู้สึกขัดใจ ที่อีกคน ทำอย่างนั้น . . . อย่างนี้ หรือ พูดจาอะไร ที่เราไม่ค่อยพอใจ แต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และหวาดกลัวว่า . . . หากพูด หรือ ทำอะไรออกไปแล้ว . . . จะเกิดการกระทบกระทั่ง หรือทำให้เสียความรู้สึกกันไปเปล่า ๆ จึงเก็บความอึดอัดใจ ไว้ ดีกว่า จนเผลอลืมไปว่า . . . ความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น จะถูกทับถม สะสมให้สูงขึ้น . . . เป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์ อยู่เสมอ และอาจถึงจุดที่ ไม่อาจทนได้ในสักวัน การคบหาใครสักคนอย่างจริงจังนั้น เราต้องไม่ลืมไปว่า . . . คนๆ นั้น คือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . . ตลอดไป อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อดทน ขนาดนั้นเลย กล้าที่จะพูดในแง่ดี . . . แง่เสีย เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้ และปรับตัวเข้าหากัน เพื่อถนอมรักไว้ให้อยู่ด้วยกันนาน . . . นาน เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย... หากจะเก็บความรู้สึก เพื่อที่จะรักกันให้มากๆ ในวันนี้ แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และมีแต่ให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป อย่า . . . ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่ กับแค่คน สองคน ที่ไม่ได้คุยกัน กล้าที่จะพูดคุยกัน ให้เข้าใจ และให้ทุกความคลางแคลงใจ จบลง . . . ที่ตรงนั้นจะดีกว่า จริงไหม? ~~แต่บางครั้งการที่จะพูดคุยกัน และเอาตัวเองเป็นที่มั่น มันทำให้เราคุยกันไม่รู้เรื่อง สุดท้ายต่างฝ่าย ต่างก็เหนื่อย ที่เหนื่อยไม่ใช่พูดนะ แต่เหนื่อยใจเพราะทำไมฝ่ายตรงข้ามไม่เข้าใจซะที เรเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ ... เรก็อดทนกับมัน จนสุดท้าย... ก็จบลงที่การจากลา
~~บางทีการเลิกกัน ไม่ใช่จุดจบของความรักหรอก มันเป็นบทเรียนของความรักในครั้งต่อไป ให้เราได้หลีกเลี่ยง แต่ก็เถอะบทเรียนมีมากมายเกินจะเรียนไหว เพราะใจอ่อนล้า~~
….....อย่าเงียบเหงาเศร้าสร้อยให้กับคนที่จากไปเลยนะ
เพราะการมองเห็น...การได้รับรู้...ว่าคุณทุกข์มันทรมาณมากกว่า คนที่จากไปคงไม่มีสุขนักหากเขาได้รู้ว่าการจากไปของเขาทำ ให้เพื่อนที่ดีที่สุดทุกข์ขนาดนี้...และกับอีกหลายอย่างที่เข้ามาในชีวิต คนเรา.........ยังมีเพื่อนที่หวังดีกับคุณอีกหลายคนนักที่พร้อมจะ ยืนอยู่ข้างๆคอยให้กำลังใจ...และกับใครคนเดิมที่คุณเฝ้ารักเขา มานานแสนนานหากเขารู้คุณหมองหม่ขนาดนี้เขาคงเจ็บปวดเช่นกัน อยากเห็นคุณเข้มแข็งเหมือนที่เคยเหมือนต้นไม้ที่แม้จะต้องผลัดใบ แต่ลำต้นจะยังคงอยู่..คอยยิ้มรับแสงตะวัน...และคอยรับแสงดาว .......เข้มแข็งให้ได้นะ..ไม่ใช่อ่อนล้าไปทุกวัน เหนื่อยนักก็พักสักครู่เพราะชีวิตยังคงต้องดำเนินต่อไปคนที่จากไป เขาคงกำลังเฝ้ามองคุณอยู่....การตายจากกันอาจเป็นเรื่องทำร้าย ความรู้สึกเหลือเกิน...แต่คุณรู้มั๊ยการได้มองเห็นคุณมีลมหายใจ แบบไร้ความรู้สึกมันเจ็บปวดยิ่งกว่า...แม้ไม่อาจได้ความรักจากคุณ แต่ก็ยังอยากมองเห็นความสดใสในแววตาคู่เดิมที่เคยมี ........อีกหลายคนยังโชคดีนักที่คุณมีคนที่คุณรัก...สุดหัวใจ และถึงอย่างไรไกลกันแค่ไหน..ก็ยังมั่นใจว่าเขาก็รู้สึกดีๆ ต่อคุณเช่นกัน...ผิดกับคนคนนี้ที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านแค่ไหน แต่ไม่เคยมีวันได้แม้แต่ใกล้ข้างในใจคุณ...อย่าเศร้า อย่าเป็นแบบนี้เลยนะ...เพราะคุณไม่ได้ทำร้ายแค่ตัวคุณเองแต่คุณทำร้าย ทุกคนที่รักและหวังดีต่อคุณ.... สู้เถอะนะสู้ต่อไป...สู้จากกำลังใจของคนรอบๆตัว สายถนนของความเศร้า...คงไม่ทอดยาวจนเกินไป ค่ำคืนนี้จะไม่มีพระจันทร์ร้องไห้...มีแต่ดวงดาว พร่างพราวแวะมาให้กำลังใจให้คุณ..... By~ปลายฟ้า Comments (4)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://ladyrenee.spaces.live.com/blog/cns!A0E10B1F79CF7A35!717.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
