kathiez's profile·:*¨¨*:·.~♡~.·:*¨¨*:·.La...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 06 เอยซิ..เอยซิเอยว่า "รัก" พูดไม่ยากซักหน่อย...สวัสดีค่ะ เช้านี้ก็เหมือนกับทุกๆวันที่ผ่านมา แต่วันนี้นู๋เร ได้ใส่บาตรด้วยนะ เพราะตื่นมาแต่เช้ามากๆ แล้วก็ค่อยไปทำงาน ช่วงนี้คงต้องเคลียร์งานทั้งหลาย ให้จบๆ สิ้นๆ ไปเสียที เพื่อเริ่มต้นปีใหม่ ก็คงได้แต่หวังว่า ปีหน้าคงจะเป็นปีที่มีแต่สิ่งใหม่ๆดีๆเข้ามานะค่ะ ไม่ใช่แค่เพียงนู๋เร แต่สำหรับเพื่อนๆ ด้วยนะค่ะ วันก่อนนู๋ปัตร น้องสาวตัวดีไปเขียนใน กระทู้เร เล่าถึงความทุกข์จากความรัก ... ว่าไปเจออะไรบางอย่างแล้วทำให้ตัวเองทุกข์ ไม่รู้จะทำอย่างไรกับความรักดี จริงๆประสบการณ์แบบนู๋ปัตร พี่เรก็เคยเจอมาบ้างนะ ก็เสียใจมากๆ แต่ไม่รุ้จะทำไง ก็เข้าใจว่าความรักน่ะ จะเลิกรักกันง่าย มันพูดได้แต่ทำยาก พี่นู๋เรอยากให้นู๋ปัตรและใครอีกหลายๆคน ลองคิดดีๆ ความรัก กับอารมณ์ เหมือนซ้ายและขวา ถ้าคิดจะรัก ต้องมีสติ คิดไตร่ตรองเพราะความรักมีสองฟาก ถ้ามีสิ่งดีๆ อีกฟากหนึ่งมักมีสิ่งร้ายๆ เสมอ อย่าเอาอารมณ์มาตัดสินความรัก เพราะความรักมักสวนทางกับอารมณ์ . . .
สำหรับคนที่มีอารมณ์เหนือความรัก <อันนี้นู๋เรเคยเป็น>มักจะทำให้ “รัก” กลาย เป็นบ่อเกิด แห่งการร้างลา พอพายุผ่านไปแล้ว . . . ถึงจะรู้สึกว่าศูนย์เสียสิ่งที่มีค่าในชีวิตไป เพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูบ ... อย่าปล่อยให้ อารมณ์ลิขิตความรัก ลองทบทวนสิ่งดีๆ ที่เคยทำร่วมกัน และถ้ายังรู้สึกดีๆ ที่จะรักอยู่ ก็จงอย่าริที่จะ"เลิกรัก" แต่สำหรับบางคน ... ลองตั้งคำถาม กับตัวเองมาหลายครั้ง ทบทวนเรื่องราวมาหลายครา ก็ยังหาความรู้ดีๆ ของคนรักไม่เจอ หากเป็นเช่นนี้ . . . ก็จง “เลิกรัก” เถิด แต่ขอให้เลิกแบบ มีความรู้สึกดีๆ ให้กัน เผื่อสักวันจะกลับมา รักกันอีก . . . บางครั้งคนเราก็ต้องอาศัย เวลาในการปรับตัวเข้าหากัน อาจ เพียง 3 เดือน อย่างเร็วแต่บางคน เกือบ 10 ปี <ก็ยังกัดฟันทนอยู่กันมาได้โน๊ะ ความรักประหลาดแท้> เพราะยังรัก ความรักน่ะไม่ต้องการเหตุผล ว่าทำไม อะไร อย่างไร แต่เวลาที่อยากอยู่กับคนที่เรารักน่ะ เหตุผลมากมาย 108 บางคนอาจบอกว่าตอนอยู่คนเดียวเราเป็นแบบนี้ ไม่ได้นะ เปลี่ยนไม่ได้ .. งั้นก็อยู่ไปคนเดียวตลอดชีวิตแล้วกัน ไม่ต้องมีคนรัก ... นู๋เรลองมานั่งคิด คนเรานี่แปลกนะ กับเพื่อน หรือกับคนอื่นๆที่รายล้อมรอบตัวเรา เราสามารถเข้าสังคมกับพวกเค้าได้เป็นอย่างดี แต่ทำไม กับแฟนตัวเองแท้ๆ ... แค่คนเดียวเองนะ ยังทะเลาะกันเช้า เย็น เว้นหลังอาหาร อาจเพราะตั้งความหวังมากเกินไป ... นู๋เรก็แค่อยากจะขอให้ต่างฝ่ายต่างเข้าใจ ซึ่งความต้องการของกันและกัน เท่านั้นก็มากเพียงพอ แล้วจะทำได้หรือไม่ได้ก็อีกเรื่องนึง ก็ค่อยๆดูว่า ทำแล้วฉันจะเสียฟอร์มมากมั้ย อะไรเงี้ยนะ ไปคิดเอาเอง ฟอร์มกับแฟนก็เลือกเอาล่ะกัน ... วันนี้อยู่ด้วยกันทำเพื่อกันและกันบ้าง เพราะเมื่อไหร่ที่จากลากันไปไม่ว่าวิธีใดก็ตาม จะได้ไม่มีความว่า "เสียใจที่ไม่ได้ทำ" เพระนั้น มันหมายถึง ... IT'S TOO LATE. <ไม่ใช่ทุเรศนะจ๊ะ>
"เขา" เป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ที่ยังคงวิ่งไล่ตามความฝัน....และยังคงค้นหาตัวเอง "เขา" เป็นเหมือนกับผู้ชายทั่ว ๆ ไป ไม่อ่อนหวานแต่อ่อนไหว...ไม่แข็งแรงแต่แข็งกระด้าง แสดงออกในสิ่งที่ตรงข้ามกับความต้องการของจิตใจ ไม่พูดคำว่ารัก ไม่เคยแสดงออกว่า "เขา" รัก "เธอ" สิ่งเดียวที่เขามีให้อย่างเสมอต้นเสมอปลายก็คือสายตา...และความจริงใจ "เขา" คิดว่ามันน่าจะเพียงพอแล้ว... และ "เธอ" ก็คงจะคิดเช่นเดียวกับ "เขา" ทุกครั้งที่ "เขา" คิดถึงก็มักจะพูดแต่เพียงว่า "ก็แค่อยากคุยด้วย" มันคงจะดีกว่านี้ถ้า "เขา" กล้าที่จะยอมรับกับความต้องการของหัวใจตนเอง "เธอ" เป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่ต้องการใครสักคน...คนที่ "เธอ" รัก และเป็นคนที่รัก "เธอ" "เธอ" ยังคงเชื่อมั่นและศรัทธาในความรัก และหวังว่าสักวันจะต้องเจอคนที่เกิดมาเพื่อกันและกัน "เธอ" มักจะวางตัวนิ่ง ๆ เฉย ๆ เมื่ออยู่กับ "เขา" ไม่เคยบอกว่ารู้สึกเช่นไร... สิ่งเดียวที่ "เธอ" ทำได้และทำเสมอมาคือการรอ รอให้ "เขา" เปิดโอกาสให้กับ "เธอ" และกับตัว "เขา" เอง รอสักวันที่ "คนทั้งคู่" เปิดหัวใจให้แก่กันและกัน "เธอ" หวังไว้เช่นนั้น.. หากแต่ "เธอ" เองก็ไม่เคยบอกเช่นกันว่าคิดถึง "เขา" มากมายเพียงไร สิ่งที่ "เธอ" มักจะย้ำตลอดเวลา "รักษาสุขภาพมาก ๆ " มันคงจะดีกว่านี้ถ้า "เธอ" จริงใจกับความรู้สึกของหัวใจเธอเอง เรื่องของคนทั้งคู่นี้...ไม่มีตอนจบ...เพราะไม่มีตอนเริ่มต้น.. ทั้งคู่ยังคงดำเนินชีวิตต่อไปตามวิถีทางที่ควรจะเป็น พบเจอกันเพื่อความสุขใจ...และเก็บเกี่ยวความรู้สึกดี ๆ เอาไว้ แต่ทั้งคู่ไม่สามารถจะรับรู้ถึงความรักที่ต่างคนมีให้กันได้ เพราะต่างคนต่างแอบซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงของตนเอง ได้โปรดรับรู้ไว้เถิดว่า มนุษย์...มีตาไว้ดู....มีหูไว้ฟัง มีหัวใจ.....เอาไว้รู้จักความรัก ความรักที่ไม่สามารถแสดงให้หัวใจอีกดวงได้รับรู้ ก็เป็นแค่ความรู้สึกที่สูญเปล่า...เป็นความรักที่ไร้ค่า อย่าปล่อยให้เวลาล่วงเลยไป..จนไม่มีโอกาสที่จะแสดงความรัก เพราะท้ายที่สุดแล้ว ความรักคือชีวิต และชีวิตก็สถิตอยู่ในหัวใจ วันนี้คุณบอกรักใครรึยัง ขอให้ความรักที่อยู่ในก้นบึ้งของจิตใจคุณทุกคน จงเบ่งบานและงอกงาม Comments (4)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://ladyrenee.spaces.live.com/blog/cns!A0E10B1F79CF7A35!691.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
