วันนี้อารมณ์อยากเขียนค่ะ หลังจากสะสางงานในช่วงเช้าจนเสร็จ ... เมื่อวันที่ 20-23 พฤศจิกายน ที่ผ่านมาได้ไปสัมมนาที่ เชียงใหม่ ... บินไปทั้งๆอากาศในกรุงเทพกำลังร้อนๆ

ไม่รู้ใจเราเองหรือเปล่าที่ร้อน 555+ พอไปถึงเชียงใหม่ ... เรย์รู้สึกเย็นค่ะ มันโล่งๆ สบายๆ ไปพร้อมกับคณะเดินทางร่วม 80 ชีวิตของบริษัทที่เราทำงานอยู่  ทั้งๆที่มาทำงานนะ

แต่กลับรู้สึกสนุก ... เรย์พักที่โรงแรม HolidayInn เชียงใหม่ ที่สำคัญนะค่ะ .. เราพักคนเดียว ห้องเดียว เตียงใหญ่มาก .. แบบว่า ใช้ชีวิตแบบราชินีเลย 3 วันนี้ ..ไม่อยากบอกว่า

ใช้ชีวิตแบบไหน *0* เขิล ...

 

อากาศที่เชียงใหม่ หมอกลงบนดอยที่ไปทั้ง 2 แห่งเลยทั้งดอยอินทนนท์และดอยสุเทพ .. ทริปนี้ไปวัดและไหว้พระซะส่วนใหญ่ ไม่แน่ใจว่า ครบ 9 วัดมั้ยนะ แต่อิ่มบุญมากๆค่ะ

องค์พระทุกวัด.. ย้ำว่า ทุกวัดนะค่ะ สวยงามมาก สวยมากๆ .. ศิลปะการสร้างองค์พระของแต่ล่ะวัดนั้น ดูอ่อนช้อยจริงๆ  และหลังจากนั้นก็ได้พาฝรั่งเดินที่ถนนคนเดินนะค่ะ

4 กิโล!!!!! เรย์งี้ขาลาก แต่ฝรั่งเดินกันตัวปลิว - - ทำได้ไง T^T ไม่สงสารเราเลย ....

 

มาถึงอาหารนะค่ะ กินเป็นบ้างไม่เป็นบ้าง และที่สำคัญทุกวัน/ทุกเมนู ต้องมีเห็ดค่ะ ... ไม่เข้าใจว่าทำไมมีเห็ดตลอดเลย แต่ที่ชอบที่สุดก็เห็นจะเป็น ปลาเรนโบว์เทร้าส์ที่ร้านอาหาร

โครงการหลวง อร่อยมากๆค่ะ บอกไม่ถูกว่ารสชาติแบบไหน แต่เนื้อแน่นๆ จะว่าซาบะก็ไม่ใช่ ปลาอินทรีย์ก็ไม่เชิง ... สรุปว่า Trip นี้ผ่านค่ะ ... สนุก + อร่อย...

 

เวลาที่ใจเราค้นพบอะไรบางอย่าง ... ก็คือ เวลาที่เราอยู่คนเดียว และอยู่กับตัวเอง .... ชั้นเองก็เหมือนกัน...

ชั้นพบบางอย่าง และต้องก้าวข้ามผ่านมันไปอย่างงดงาม ....

 

อนาคตที่ชั้นกำลังเลือกเดิน ... ชั้นตั้งใจจะทำไปจนสุดทาง ตามกำลัง ตามความสามารถของชั้นที่มีทั้งหมด ...

คนเราเมื่อมีความเชื่อมั่น... อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น .... ขอแค่คุณอย่าคิดอะไรที่มันเลวร้าย....

เพราะความคิดนั้น นอกจากจะทำร้ายตัวคุณเอง .... มันก็ทำร้ายคนรอบข้างด้วยเช่นกัน

 

วันที่ชั้นไปเชียงใหม่ ... ชั้นพบกับใครคนนึง ที่เค้าอยู่ในสภาวะแบบชั้นเลย... ช่างเป็นเหตุบังเอิญ หรือ พรหมลิขิตก็ไม่รู้..เค้าบอกเราประโยคหนึ่ง

 

เค้ากับชั้น เกิดในวันเดียวกัน เดือนเดียว และปีเดียว .... เค้าเองโดนคนที่รักมานาน อยู่ๆวันนึงก็ไปแต่งงานกับคนอื่น ... และจากนั้นไม่นานคนรักก็กลับมาหาเค้า.... แทนที่เค้าจะดีใจ

เปล่าเลย เค้ายอมที่จะเจ็บที่จะเดินจากออกมา .... เพราะไม่อยากทำผิด .... การผิดศีลข้อ 3 เป็นศีลของการครองเรือน และความรัก .... 

 

ใครไม่เจอกับตัว ก็คงไม่รู้..... เรย์ขอเล่าให้ฟังแบบย่อๆ แล้วกัน ... เป็นเรื่องที่ใกล้ตัวมาก

 

น้าสัญญาน้องแท้ๆของแม่เป็นผู้ชายที่หน้าตาดี ทำงานจัดได้ว่าอยู่ในแวดวงสายการบิน ทำให้มีผู้หญิงมากหน้าหลายตา ... ชั้นรับรู้ข่าวของน้าชายคนนี้ผ่านแม่มาตลอด และทุกๆปีที่เจอกัน

น้าสัญญาจะเปลี่ยนภรรยาไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้แต่งงาน ถ้าให้นับจริงๆ เท่าที่จำได้ ... เกือบ 6 คนแล้วมั้งที่พามาให้แม่เจอนะ ... ดูชีวิตของน้าก้มีความสุขมาเรื่อยๆ จนตอนนี้ ...

 

วันที่หน้าป่วยที่สุด นอนอยู่ในโรงพยาบาล ... แต่กลับไม่มีผู้หญิงหรือแฟนคนไหน มาเฝ้าดูแล นอกจากแม่ของชั้น ซึ่งเป็นพี่สาว และน้าๆ ... น้าสัญญาเล่าให้ฟังว่า ถ้าย้อนเวลากลับไปได้

เค้าจะไม่ทำแบบนี้ เค้าจะไม่มีเมียมาก ไม่เจ้าชู้ ... ใช่ว่าที่ผ่านมาเค้ามีความสุขกับผู้หญิงเหล่านั้นแค่ชั่วประเดี๋ยวประด๋าว  ถ้าน้าไม่นอกใจเค้า เค้าก็นอกใจหน้า - - !! แล้วทุกคนที่เข้ามา ล้วนแต่มองที่หน้าตาและเงินทอง ... ทั้งนั้น .... หาความจริงใจซักคนก็ไม่มี

ชั้นเองอยากถามกลับไปว่า ..... แล้วน้าเอง จริงใจให้กับใครบ้างมั้ย???? ......

 

มันน่าแปลกมาก กับการมาเชียงใหม่ครั้งนี้ .... ทั้งที่ตั้งใจจะเอาความรู้สึกทั้งหมดมาทิ้งไว้ที่นี่แล้วแท้ๆ ชั้นกลับได้ข้อคิดจากเพื่อนที่เจอกันในงานสัมมนา .... ใช่แล้ว .... เมื่อชั้นล้มแล้วชั้นก็ต้องหยิบอะไรขึ้นมาซักอย่าง ^^

 

ปล.ขอขอบคุณเพื่อนๆที่ร่วมสัมมนาในการเอื้อเฟื้อภาพนะค่ะ ...