สวัสดีจ้า  ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณเพื่อนๆ ที่ทำให้ช่วงเวลาที่แสนลำบาก มันสั้นเร็วขนาดนี้ ตอนแรกก็คิดแล้วล่ะนะว่า จะผ่านไปยังไง โอ้ย!! มันยากมากๆ ไม่ไหวๆ แฮ๊กๆๆๆ

เมื่อหลายอาทิตย์เป็นเช่นนั้น แต่วันนี้ไม่ใช่แล้ว ^^V พอมองดูตัวเองในวันนั้น ก็เกิดคำพูดที่ว่า "เออ! เรานี่ก็บ้าได้ขนาดนั้นเหมือนกันนะ กลายเป็นเรื่องขำ ซะงั้น"

ตอนนี้ก็เลยกลับมาทำงาน ทำเกมที่ตัวเองรักต่อ เพราะหลายเดือนที่ผ่านมันเป็นแค่ทางแยกของชีวิตให้เราได้พักงานที่ทำอยู่ แล้วไปเจอความสุขอีกแบบเท่านั้นเอง

ชีวิตนี่ก็มีอะไรๆ ให้ลองแวะดูเยอะนะค่ะ ก็บอกตัวเองแล้วล่ะว่าต่อไปนี้จะไม่เถลไถล่อีกแล้วล่ะ ทำงานไปเรื่อยๆ รอให้คนที่อยู่ตามแยกต่างๆ เดินเข้ามาหาเราเองดีกว่า เพราะบางที

เส้นทางที่เรากำลังเดินอยู่ อาจเป็นทางแยกของใครบางคนก็ได้ ^^V เอ๊ะ!!หรือว่าเค้าผ่านเข้ามาแล้ว เรายังไม่รู้ตัวนะ อิอิ

วันก่อนเริ่มอ่าน E-mail ของบรรดาแฟนคลับที่ส่งมาทั้ง ไทยและฝรั่งเศส ช่วงนี้มีเกาหลีด้วย เออ!!นั่งอ่านกันตาแฉะไปเลย ยังไงก็ขอบคุณมากๆค่ะ และตอนนี้ทีมงานแปลของนู๋เร

ก็รับนักแปลเรื่อยๆค่ะ วันก่อนนู๋เรอ่าน E-mail ของน้องคนหนึ่งเกี่ยวกับ ความรักของเค้าทั้งในเกมและนอกเกม และสุดท้ายก็ไม่เหลืออะไรเลย เรเสียใจด้วยจริงนะๆค่ะ แต่เรก็ทำได้แค่ปลอบใจ และขอให้น้องมองแต่วันข้างหน้า อะไรที่ผิดพลาดไปแล้วอย่าเอามาใส่ใจ ... พอพูดถึงความผิดพลาด จริงๆเราก็เคยผิดพลาดมาแล้วทั้งนั้น  แต่ณ วันนึงสิ่งที่ผิดพลาด บางครั้งดูยิ่งใหญ่ แต่ถ้าเราผ่านมันไปได้เมื่อไหร่เราจะรู้สึกว่าตัวเราเองต่างหากที่"ยิ่งใหญ่"

ถ้าจะบอกว่านี่เป็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในชีวิต ไม่มีจริง เพราะชีวิต หมายถึงทั้งชีวิต ไม่ใช่ช่วงชีวิตใด เรียนไม่จบเราอาจอยู่ในวัยเรียนแต่เราไม่รู้ว่า ปัญหาด้านอื่นๆ ในอนาคตที่ต้องเจอจะเป็นอย่างไรใช่มั้ย ปัญหาที่เป็นสาเหตุให้ ทุกข์ใจ มันเกิดขึ้นได้ มันสงบลงได้ แต่สภาพจะไม่ราบรื่นเหมือนเดิม เท่านั้นเอง นี่คือสิ่งที่ต้องทำใจรับมันให้ได้

นู๋เรเอาใจช่วยสำหรับ คนที่กำลังท้อแท้ หรือเจอปัญหารุมเล้ามากมายตอนนี้ ลองมองปัญหาดีๆ อย่างมีสติ ว่าเกิดที่ไหน ที่ใจก็ดับที่ใจ แต่ถ้ามันไม่อยู่ตรงหน้าเรา นะตอนนั้น ขณะนั้นจะคิดทำไม ... ทำตัวให้อยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด พอแล้ว เพราะแน่ใจหรอค่ะว่าพรุ่งนี้เราจะได้หายใจอีก ทั้งๆที่เราก็ตายกันอยู่ในทุกๆคืน ^^V

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

วันที่ 30 ตุลาคม 2006 เวลา 12.02 ตอนเที่ยงที่คนเค้ากินข้าวกัน

วันนี้งานเยอะมากหลังจาก ที่ดองเค็มมานาน ก็ค่อยๆทำไปเรื่อยๆ แล้วก็เลยมานั่งพักสมองนิดหน่อย โดยหามุมสงบที่ห้องสมุดของออฟฟิศ มาค่อยๆคิดหาคำตอบจากที่ Boss ถามเมื่อเช้าว่า "Double Think?" ก็ที่เรเคยขอย้าย branch นั้นล่ะ ตอนนี้เค้าถามเพื่อความแน่ใจ ว่าย้ายแน่หรอ? ตอนนั้นที่ใจอ่อนแอ มันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ก็อยากไปนะ แต่ตอนนี้เริ่มค้นพบอะไรหลายๆอย่างที่คิดว่า มันมีความสุขเหมือนกันที่อยู่ที่นี่ จนไม่อยากไปไหน เช่นกัน รู้สึกใกล้ชิดแม่มากขึ้น ได้รับรู้ความห่วงใยจากคนรอบข้างมากขึ้น ตอนนี้งานที่ทำกำลังไปได้สวย และได้เพื่อนที่ ทำWeb Designer อ๋องจังมืออาชีพ มาช่วยทำเว็ปนักแปลให้ และอาจารย์Jerome ที่เป็นที่ปรึกษาที่ดีให้เรามาตลอด ก็ช่วยคิดแผนในการทำธุรกิจเล็กๆให้นู๋เร ด้วย และที่น่าปลื้มไปกว่านั้นกลุ่มนักแปลของนู๋เร เริ่มทำงานเป็นทีมมากขึ้น ไม่ค่อยให้ห่วงอะไรมากแล้ว .... แต่ก็ต้องกำกับดูแล กันอยู่ดี แล้วแบบนี้จะทิ้งไปยังไง นะ

และนี่คุณแม่นู๋เร จะออกเงินให้ถอยรถอีก - -" ไม่มั่นใจว่าตัวเองจะขับได้ มันหลอนนนนนนน ....

อยากจะขอบคุณเพื่อนๆ ที่ทำให้นู๋เร กลับมาเข้มแข็งอีกครั้ง

 

ตาบี>> พี่ชายที่แสนดีตลอดกาลลล ของนู๋เร

โจ๊ก>> เพื่อนนักเขียนที่เรมีความภูมิใจในความสามารถของนักเขียนตัวกลมคนนี้มากๆค่ะ

ข้าวเหนียว >> เพื่อนที่เฮฮาได้ตลอดแม้ว่าวันนั้น น้ำตาจะตกใน

คุณปุ่น >> เพื่อนนักเขียนที่มีความสามารถในความคิด .. หลายด้าน

นู๋เฟริน >> สาวน้อยน่ารักที่ห่วงไย พี่สาวคนนี้ได้ตลอดเธอไม่เคย เหนื่อยจริงๆ

คุณป่าน >> เพื่อนสาวสวย ที่ให้คำแนะนำดีๆ หลายอย่าง นู๋เร ขอให้เธอมีความสุขมากๆ อย่าได้เจอแบบที่นู๋เรเจอเลย

โอ๋,นายพารัม,นู๋นิ,กิ๊บ และนายโจ >> ทีมนักแปลที่มากไปด้วยความสามารถ ถ้าไม่มีพวกเรา นู๋เรคงไม่มีวันนี้

ลุงโฮ๊ะ >> คุณลุงที่อารมณ์ดีตลอดการ พร้อมกับ มุขเด็ดที่ยิงโดนใจประจำ

และนาย Empty >> ที่สอนให้เรารู้จักกับ คำว่า ปล่อยไปตามธรรมชาติ และติดดิน

 จุดเริ่มต้น
ความรัก … เป็นความรู้สึกที่เริ่มต้นได้เสมอ ไม่ว่าเราจะอยู่ในสภาพอารมณ์เช่นไร
บางครั้ง … ความรักเกิดขึ้น … ในขณะที่เรามีความเศร้า
บางครั้ง … ความรักเกิดขึ้น …. ในขณะที่เรากำลังสูญเสีย ความรู้สึกดี ๆ ไป
และบางครั้ง … ความรักเกิดขึ้น … ในขณะที่หัวใจของเรากำลังว่างเปล่าต่อความรู้สึกใด ใด เต็มที่
ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ใดก็ตาม … แต่ในที่สุดความรัก ก็ได้เกิดขึ้นในหัวใจของเรา เพราะใครบางคน
ได้ผ่านเข้ามาในชีวิตหรือเราเพิ่งค้นพบความรู้สึกนี้กับเพื่อนคนหนึ่งที่คบกันมาอย่างยาวนาน
…. ไม่ว่าจุดเริ่มต้นของความรักจะเกิดขึ้นกับเราช้าหรือเร็ว … แต่เมื่อได้เกิดขึ้นมาแล้ว สิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นก็คือ การประคับประคองให้ความรักได้มีอายุยืนยาว … ยาวนานต่อไป
เส้นใยของความรักนั้น … เป็นสิ่งที่เปราะบางในช่วงแรก สามารถฉีกขาดไปได้อย่างง่ายดาย ถ้าหากว่าไม่มีความเข้าใจกันดีพอ
เส้นใยแห่งความรักนั้น … เป็นสิ่งที่เปราะบางได้เสมอ ไม่ว่าจะเป็นช่วงใดของชีวิตอีกเช่นกัน … ถ้าหากเราได้ละเว้นที่จะประคับประคองความรักให้คงอยู่ต่อไป
เหมือนกับเป็นภาระที่หนักหนากับการที่จะต้องมีความรัก และอยู่ด้วยการประคับประคองให้คงอยู่ต่อไป แต่เปล่าเลย … ความจริงแล้วไม่ได้เป็นเช่นนั้น เพราะถึงแม้ว่าจะต้องมีการประคับประคองให้ความรักนั้นคงอยู่ แต่เป็นการประคับด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข … เราจะไม่รู้สึกหนักหนากับการประคับประคองนั้นเลย
แต่ … ตรงกันข้าม
เรากับจะรู้สึกว่าชีวิตเราไม่ได้อยู่กับความขาดไร้บางสิ่งบางอย่างในชีวิตอีกต่อไป เราจะมีความสุขและชีวิตเราจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความหมาย เราจะสามารถที่จะทำอะไรดี ๆ เพื่อให้ชีวิตของเราดำเนินไปในเส้นทางที่ดี ๆ
สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้
จะเกิดขึ้นในหัวใจของเราเสมอ เมื่อรามีจุดเริ่มต้น …
จุดเริ่มต้นแห่งความรัก … ในชีวิตของเราเอง

 เลือก … คนที่ดีที่สุด
การเลือกใครสักคนที่ดีที่สุดในความรัก … ไม่ใช่อยู่ ๆ เราก็ตัดสินใจที่จะเลือก
การเลือก … จะเริ่มต้นขึ้นหลังจากที่เรามีจุดเริ่มต้นที่ดีแห่งความรักแล้วและตัดสินใจในภายหลัง หลังจากที่ดูใจ ดูการกระทำต่าง ๆ ในชีวิตของทั้งเราและเธอว่าจะเข้ากันได้ด้วยดีไหม
คนที่ดีที่สุด … ในชีวิตของคนคนหนึ่ง ย่อมจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุดในชีวิตของใครอีกคน
มีผู้คนมากมายต้องสูญเสียคนของความรักไป เพราะมีการเปรียบเทียบใครต่อใครกับคนที่ตัวเองรัก … คนที่สูญเสียคนรักไปเพราะเหตุผลนี้ … เป็นการสูญเสียคนรักไปอย่างน่าเสียดายที่สุด
ลองคิดดูเถอะว่า … หากว่าเราเลิกที่จะรักคนรักของเรา เพราะคนรักของเราเป็นคนไม่ตรงเวลาในขณะที่คนรักของเพื่อนเราเป็นคนที่ตรงเวลา
หรือ … เราเลิกรักคนรักเรา เพราะคนรักไม่ตามใจเราเลย ในขณะที่คนรักของเพื่อนตามใจเพื่อนทุกอย่าง
หรือ … เราเลิกรักคนรักของเรา เพราะมีความหล่อน้อยกว่าคนรักของเพื่อน
ฯลฯ

ต่าง ๆ ในปัญหาเหล่านี้ … ล้วนแต่เป็นสิ่งเล็ก ๆ เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของแต่ละคนซึ่งทุกคนมีความผิดพลาดได้ … แม้กระทั่งตัวของเราเอง
เราคงจะไม่บอกใช่ไหมว่า …. เราดีหรือสมบูรณ์แบบไปเสียทุด้าน
และเชื่อว่า … คนที่ปกติ มีชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างคนทั่ว ๆ ไป … คงจะไม่บอกกล่าวถึงตัวเองเช่นนั้น
เช่นเดียวกัน … คนในความรักของเราก็เป็นปุถุชนธรรมดาที่ไม่ได้แตกต่างกว่าใคร คือมีทั้งดี มีทั้งเลวในตัวเอง
ควรที่จะให้เวลาระหว่างเราและเธอ ซึ่งเป็นเวลาที่ยาวนานหรือสักระยะหนึ่งที่เรามองเห็นว่าสมควร เพื่อวัดใจในกันและกัน และตัดสินใจในกันและกันว่าจะยืนเคียงข้างกันไปในความรักได้หรือไม่
การตัดสินใจต่าง ๆ เกี่ยวกับความรัก ควรจะเป็นการตัดสินใจจากตัวของเราเอง
แต่อย่าตัดสินใจเพราะคนรักของคนอื่นเป็นเช่นที่เราต้องการ แต่คนรักของเรากลับไม่ใช่
ในเมื่อเราเลือกที่จะรักแล้ว …
ทำไมเราไม่ค้นหาสิ่งที่ดีจากคนรัก … จากตัวของเขา … ด้วยความรู้สึกของตัวของเราเอง … โดยที่ไม่มีเรื่องราวของคนอื่นมาเกี่ยวข้องล่ะ
จริงอยู่ แบบอย่างของคนรักของคนอื่น ๆ … อาจจะเป็นสิ่งที่เราต้องการ แต่เราไม่สามารถค้นพบจากคนรักของเรา
แต่ทำไม … เราไม่เลือกที่จะดูด้านอื่นล่ะ
หลังจากค้นหา … สิ่งดี ๆ จากใครสักคนในความรักของเรา เราอาจจะพบว่า
ในขณะที่คนรักของเราไม่ตามใจเราเลย แต่เขาก็มีเหตุผลในความไม่ตามใจนั้นให้เราได้รับรู้เสมอ ถ้าหากว่าเราถามและเมื่อเรามีการโต้แย้งเขาก็ยอมรับการโต้แย้งนั้นจากเรา
ในขณะที่คนรักของเราเป็นคนไม่ตรงเวลาเลย … แต่เขาก็ไม่เคยผิดนัดหรือทำให้เราเสียใจสักครั้ง
หรือ … ในขณะที่คนรักของเราไม่หล่อเลย … แต่เขากลับเป็นคนดีที่ยึดมั่นและจริงจังจริงใจกับคนรัก ที่มีต่อเรามากเหลือเกิน
คนแต่ละคน … มีความแตกต่างกันเสมอ
สิ่งที่สำคัญที่สุดอยู่ที่ตัวของเราเองนั่นแหละว่า … เราจะเลือกหรือมองคนไปในแง่มุมใด
หากว่า …
เรามองหรือเราเลือก เพราะมีมุมมองของความเป็นผู้อื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย … นับว่าน่าเสียดายมาก … เพราะเราได้เสียคนรักคนหนึ่งไป … ทั้ง ๆ ที่เรายังไม่ได้รู้จักตัวตนแท้จริงของคนรักเลย
และเมื่อเป็นเช่นนี้เรื่อย ๆ ไป
เมื่อไหร่ล่ะ … เราจึงจะได้พบความรักที่แท้จริงเสียที

 มองข้ามไปบ้าง … บางที
สิ่งหนึ่งที่ผู้คนมีให้กันเสมอ นั่นคือการ “คาดหวัง”
เราถูก “คาดหวัง” จากผู้ปกครองของเรามาตั้งแต่ที่เรายังเป็นเด็ก … ผู้ใหญ่มักจะคาดหวังกันว่า เมื่อเราเติบโตขึ้น … เราจะเป็นอะไร จะเรียนหนังสือเก่งขนาดไหน จะเป็นที่เชิดหน้าชูตาให้กับครอบครัวหรือเปล่า … ต่าง ๆ เหล่านี้ ล้วนแล้วแต่เป็นการคาดหวังทั้งสิ้น
หากแต่ …
เมื่อเราเติบโตขึ้นมา … เราจะเป็นไปได้แค่ไหน หรือเรามีชีวิตที่เบี่ยงเบนไปจากเส้นทางที่ถูกคาดหวังเอาไว้ อย่างไร … แต่ละสิ่งเป็นสิ่งทีเกิดขึ้นในอนาคตด้วยกันทั้งสิ้น

และเมื่อถึงเวลานั้น … ความสุขในหัวใจของผู้ปกครองของเราจะมีความสุขได้ก็ขึ้นอยู่กับว่า ได้เปิดหัวใจให้กว้างกับการเบี่ยงเบนไปในเส้นทางชีวิตของเราหรือเปล่า หรือว่ายังคงไว้ด้วยความรู้สึกคาดหวังที่เคยมีอยู่เช่นไร ก็เป็นความรู้สึกที่คงเดิมอยู่เช่นนั้น ตลอดไป
แล้วเมื่อเราไม่ได้เป็นไปอย่างที่ใจคาดหวัง … ก็เสียใจ และมีชีวิตที่จมอยู่กับความทุกข์จากการคาดหวังของตัวเองเช่นนั้นตลอดไป
แต่ถ้าหากว่า … ยอมรับกับความเปลี่ยนไปที่คาดหวังเอาไว้ในตัวเราได้ … ผู้ปกครองของเราก็จะมีความสุขไปกับการดำเนินชีวิตที่ก้าวหน้าของเรา ไม่ว่าจะเป็นไปในรูปแบบใดก็ตาม
ในความรักระหว่างหนุ่มสาวก็เช่นเดียวกัน
ไม่ว่าเราหรือใคร ก็มักจะคาดหวังกับคนรักของเรา … คาดหวังว่าคนรักของเราจะเป็นอย่างนั้น … คาดหวังว่าจะเป็นอย่างนี้
และจะผิดหวังอย่างรุนแรง … ถ้าหากว่าไม่ได้เป็นไปตามที่หัวใจของเราต้องการ
เราสามารถตั้งข้อแม้ให้กับความรักของตัวเองได้ว่า … เราอยากมีคนรักที่เป็นอย่างไร มีนิสัยใจคออย่างไร หรือมีหน้าตาที่หล่อเหลาขนาดไหน
แต่ในความเป็นจริงแล้ว … คนรักของเราอาจจะไม่เป็นเช่นนั้นเสียทั้งหมด
จริงอยู่ … หลายสิ่งหลายอย่างในความเป็นคนรักของเรา เป็นไปอย่างที่เราได้คาดหวังเอาไว้ เราจึงได้เลือกเขาคนนั้นเป็นคนในความรักของเรา
ถ้าหากบางส่วน … ไม่เป็นอย่างนั้น เราจะทำอย่างไรต่อไป
เปลี่ยนคนรักในทันที
บอกกล่าวคนรักของเราให้ปรับปรุงในส่วนนี้
แต่ …
เหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมด … อยากบอกว่า …
“มองข้ามไปบ้าง … บางที”
การมองข้ามสิ่งที่ไม่ดีในตัวคนรักของเราไปเสียบ้าง จะทำให้เรามีความสุข และมีความสบายใจในชีวิต
แม้กระทั่งตัวของเราเอง
ในการที่ใครสักคนจะรักเรา … เชื่อว่าเขาก็คงจะรู้จุดบกพร่องของเราเช่นเดียวกัน แต่สิ่งหนึ่งที่เขายังคงรักเราอยู่ นั่นก็คือ … เขาได้มองข้ามบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ค่อยดีของเราไป
เมื่อความรักมีการอะลุ่มอล่วยกันได้
ความรักของเราก็จะก้าวไปได้ตามเส้นทางที่งดงามอย่างแน่นอน … เชื่อเช่นนั้นไหม?

처음 부터 우리는
시작되어선 안되는 사랑이라고
눈물섞인 애원이
더욱 그대를 놓을수가 없네요
ตอนนั้น คุณบอกฉันเองว่า เราไม่ได้เกิดมาเพื่อกันและกัน

แต่ฉันเฝ้าวิงวอนคุณด้วยน้ำตา ว่านั้นฉันไม่อาจตัดใจจากคุณได้เลย

*내게서 그대는 사라져선 안되는
빛이었음을 아나요

그대가 떠나면 나에 모든세상도
사라진다는걸 잊지는 말아요

숨을쉬고 싶어요
그대 사랑안에서...
* รู้มั้ย .. คุณคือแสงสว่างแห่งความหวังที่ไม่มีวันดับลง
ถ้าคุณจากฉันไป ชีวิตของฉันคงหมดความหมาย
อย่าลืมว่า ชีวิตของฉัน นั้นหล่อเลี้ยงด้วยความรักของคุณเพียงเท่านั้น
เพียงแค่คิดถึงคุณ...มันทำให้ฉันหัวเราะได้ และทำให้ฉันเข้มแข็ง
ขณะเดียวกัน...เพียงแค่คิดถึงคุณฉันก็ร้องไห้ได้ และทำให้ฉันหวาดกลัวต่อทุกสิ่งทุกอย่าง

2.그대 생각만으로 웃음이 나요
나에겐 힘이 되어요

그대 생각만으로 눈물이 나요
모든것이 두려워
* รู้มั้ย .. คุณคือแสงสว่างแห่งความหวังที่ไม่มีวันดับลง
ถ้าคุณจากฉันไป ชีวิตของฉันคงหมดความหมาย
อย่าลืมว่า ชีวิตของฉัน นั้นหล่อเลี้ยงด้วยความรักของคุณเพียงเท่านั้น

(*)

<http://stream.popcornfor2.com/s_autumn1.wma>